http://www.guncem.com guncemkom | The Turkish online diary community tr http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901363 46 Yıl önce bugün bedenim doğmuş<br /> Ruhum ise 01.02.2025 te bedenimi buldu<br /> Biraz geç oldu buluşmamız ama çokta güzel oldu.<br /> Daha nice beraber geçireceğimiz mutlu yaşlarımız olsun ... Mon, 05 Oct 2026 11:26:56 +0300 http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901360 Uzuun uzun yazmaya başlayıp başlayıp sildiğim bir dönem.<br /> <br /> çalışma saatlerim çok fazla ve kontrol frik bir dönem geçiriyorum ama bunu kendime stres olarak değil de oyun olarak yapıyorum. o yüzden çalışma saatlerimi efektif hale getiriyorum.<br /> <br /> Amelelik falan yapıyorum bazen direkt. imkansızlıklar dahilinde oda temizliği bile yaptığım oldu diyebilirim.<br /> <br /> Vücudum artık toparlandı. Bacak kaslarım, omuz ve kollarım falan normal bir insan formuna geri döndü geçen 6-7 aylık çalışmamda. Bir de sosyal olarak tekrar insan içine geri dönmek bana kendimi hatırlattı. Çalışmak istemeyen ben artık 20 oda altı olmayan yerlere kapak atmanın peşine düştüm. <br /> <br /> borç harç bu hafta itibarıyla bitti ama tabii ki çalışarak değil. arabayı sattım ve 3-4 yıldır kangrene dönüşen borcumu kapatmış oldum. Tek üzüntüm ilk borsadaki parayı satıp bir kısmını kapatayım dediğimdeki para ile şu an elimdeki kağıtların değeri neredeyse %50 fark ediyor. O zaman bu dediğimi yapmalıymışım kendime kızıyorum bazen aksiyon almakta bu kadar korkak davranınca.<br /> <br /> buraya bile yazarken otosansür uyguluyorum. aslında şeffaf olmak istiyorum ama yazacaklarımın ortaya çıkması halinde yaratabileceğim kalp kırıklıklarından endişe ediyorum. bir yaştan sonra insan üzmek istemiyor pek insan. kaybedicekse bile üzmeden kaybetmek istiyor. ve o kayıp sebebi boşboğazlık olmamalı diye düşünüyor insan.<br /> <br /> burası da aslında boşboğaz olabileceğim ve hatta belli dönemlerde olmuşluğumun fazlaca olduğu bir yer. o yüzden sırf şu kısmı paylaşmak bile bana ileride hatırlamam gerekenleri hatırlatacaktır.<br /> <br /> ya bir de yine yazmamın mümkün olmadığı ama parola olarak tarihe not düşmek zorunda olduğum bir konuda daha var. bavulda 7 milyon lira para var abi böyle bir şey olabilir mi? 7 milyon lira para 2 kişiyle bile zor taşınıyor. <br /> <br /> <br /> neyseki cigaram hala var ve hayatımdaki tek kırmızı çizgim onun olması. bu konuda ki istikrarıma gerçekten hayret ediyorum.<br /> Sat, 03 Oct 2026 17:19:07 +0300 http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901358 Nevzat Bey, Dokuz Kapılar mezarlığının müdürüydü. Yıllar onu mesleğinin bir hediyesi olarak ölüme karşı duyarsızlaştırmıştı. Ölümün gerçekliğini reddetmeden, ölümün önünü alamadığı bir katılıkla kuşanmıştı dört bir yanı. Fakat ölüm hep yanı başındayken, günbegün kaybolan neşesinin yerini kaygılar aldıktan sonra, ölüm Nevzat Bey'in hayatı içinde geldi ve kendisini buldu. Hayır, tabi ölmedi Nevzat Bey. Yanı başında bir arkadaşı gibi hisseder, onunla dertleşir olmuştu.<br /> <br /> Tabi bunda önce babasını, 4 ay sonra da hayatında tek akrabası olarak kalan halasını yitirmesinin de etkisi büyüktü. Mezarlık müdürü olmak bir şey, ölümlerin görünür olması ayrı bir şeydi. Ensenin arkasından ölüm sürekli kulağına “hello” diye fısıldamaya başladı. Halüsinasyon falan değildi hem, basbayağı 50 santimetrelik bir cüce en olmadık zamanlarda arkasında peydah oluyor; bir merdiven marifetiyle Nevzat Bey’in sırtına doğru tırmanıp fısıldıyordu. Nöbet gibi gelen bu haller, hallenmeler Nevzat Bey’i keskin bir karara doğru zorluyordu artık. “Anaokulu öğretmeni olacağım!”<br /> <br /> Mezarlık müdürlüğüne devam ederken bir yandan da öğle aralarında anaokulu öğretmeni arayan kreşlerle görüşüyordu. Ama hep aynı cevabı alıyordu. “Biz kadın bir anaokulu öğretmeni arıyoruz.” Bu cevapların ardındaki en büyük engelin “kadın olmak” olduğuna yürekten inandığı için, evet, kadın olmaya karar verdi. Cinsiyet değiştirme ameliyatına kadar müdürlüğe de devam etti. Yurtdışına gideceğini bahane ederek görevinden istifa ettikten sonra, bir dizi operasyon geçirdi. Artık Nevziye ismini kullanacaktı. <br /> <br /> Ameliyat yaraları iyileştikten sonra anaokulu öğretmenliği başvurularına hız verdi Nevziye. Ama sonuç değişmemişti, bu sefer de “evet kadın anaokulu öğretmeni arıyoruz ama sizin formasyonunuz yok.” dediler. <br /> <br /> Nevzat’a verilen geri bildirimin içinde formasyon yoktu, hiç olmamıştı. Belki işverenler zaten formasyonu olan biri olduğunu düşündükleri için bu geri bildirimi vermemişlerdi. Ya da belki de Nevzat Bey dümdüz yarma ve gerizekalıydı. İşin doğasına hakim olamamış ama doğasının tersi istikamette bir kadın oluvermişti. Kim bilir?<br /> <br /> Sonra herkese olduğu gibi, Nevziye’nin üzerine bir tat geldi. Apartmanın altındaki bakkaldan bir ülker metro aldı ve sahile doğru yürüdü. Denize bakarak metrosunu yedi.<br /> En azından cüce kayboldu dedi içinden…<br /> <br /> etyen.<br /> Tue, 29 Sep 2026 12:13:33 +0300 http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901355 Bir dizi; seven bir adam, seven bir kadın. Kadın başka yere gitmeli kendi iyiliği için, adam onun mutluluğunu istiyor. Gitmesini istemiyor… kadın gitmeye kararlı. <br /> Böyle izliyordum. Sorunsuz. <br /> Adamın gitme demesi gerektiğini düşündüm. Kadın ondan duymak istedi.<br /> Kim olsa duymak ister diye düşündüm. <br /> Dizinin bu konularla hiç alakası yok aslında:)<br /> <br /> Saçma sapan bir dizinin 6. Sezon son bölümünde takıldım kaldım. <br /> Çok zaman geçti. Ne sorguluyorsun diyorum. Ama kendimce hak vermeden de duramıyorum. Değişmezdi sonuç ama başkası için başkası adına karar vermeseydin diyorum. Yıllar sonra akıllanmış olabilirim…<br /> Sadece sus.<br /> <br /> <br /> <br /> Hayat bildiğin gibi devam ediyor. Rutin iyidir diyelim. <br /> Diziye devam ediyorum. Son sezondayım.<br /> Mon, 28 Sep 2026 21:40:05 +0300 http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901349 Bu güncem sayfalarında zaman durmuş gibi. Kimlerle kaç yıldır yazışmışım, dün gibi. Halbuki on yıllar olmuş. Garip değil mi Suzan?<br /> <br /> etyen. Thu, 24 Sep 2026 11:44:13 +0300 http://www.guncem.com/index.php?a=oku&gid=901348 İs çıkışı direk İnci yi almaya gittim normalde eve gidip yemek falan yapıyordum Alper getiriyordu eve yemeğini yedirip oyunlar oynayıp uyutuyorum.<br /> <br /> Bugün direk almak istedim anneemm diye kucagima atladı. Küçük parcam benim tam bir ateş topu oyle akıllı oyle fındık icim dolup taşıyor vallahi.. <br /> <br /> Krestekilere bay bay dedik el salladık kizimla baş başa yemeğe cikicaz dedim.<br /> <br /> Nemeeekk diye sevinçle bağırıp el cirpti. Kreşten çıktık kudak kudak diye ısrar edince aldim kucagima niyetim ona tavuklu pizza ismarlamakti hatta yerken eğleniriz ustune başına bulaştırırsa resimlerini çekerim anı olur diye düşünmüştüm. <br /> <br /> Sonra ona sordum ne istersin annecim diye saymaya başladım pizza makarna pide kofte tavuk eti ( et e eti diyo oyle tatli ki) hic biri ilgisini çekmedi yanlarından gectigimiz bir çift sohbet ediyorlardi. Kizima baktılar kendilerince sevdiler goz temasiyla falan.. ben yine listeyi saydım bu arada bebegim kucagimda yürüyorum corba ister misin dedim coobaa diye alkışladı allahim o sevinci görmeliydin günce çıldırırsın sanki hayatında ilk kez corba görmüş :) yakınlarda bir pide kebap salonu vardi oraya girdik iki çeşit çorbası varmis mercimek ve tavuk ikisinden de azar porsiyon soyledim biri benim biri İnci icin gerçi İnci kendi yemeğini parmakla bundan diye işaret etmişti ama ben yine de belki ister diye diğerinden de sipariş verdim ikisinin de tadına bakıp mundan diye mercimek çorbasını gösterip seçim yapti gule eğlene anne kiz yemeğimizi yedik epigam (ekmek) yedi garsona abiiii diye seslenip su isteyip su icti tam bir kucuk insan tatli bebegim benim sonra babasi aradı hesap ödedik ve kalktik bu da boyle bir ani olarak dursun burda cok çabuk büyüyorsun ask parçası seni cok seviyorum Thu, 24 Sep 2026 01:07:25 +0300