19 Ocak 2012, Perşembe
saat: 18:13
bunalıyoruz çocuk bunalıyoruz
biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz...
bunaldım, yoruldum biçim değiştirmekten mutlu olabilmek umuduyla.hayatım nereye gidiyor ya da biyere gidiyor mu,sanmıyorum:( o kadar aynı ve o kadar sıkıcı ki herşey.sürekli birilerini suçladım mutsuzluğumdan,şuan öyle olmama ihtimaliyle karşı karşıyayım. sebepsiz belki de gereksiz bir huzursuzluk var ruhumda. olaylar,mekanlar ve insanlardan bağımsız bilmiyorum belki de şuan kendimi kandırıyorum,hiçbirşey yolunda değil ondan huzursuzum ama o yol ne bilmediğim için 'yolundalık' sanım...neyse işte bukadar pek bişey de anlatabilmiş değilim sanırım okuyunca içimden geçenler bunlar değil oldum biran belki yine biçim değiştiriyorum bu yazıyı yazarken bile az önceki ben değilim,bilmiyorum.
durul ruhum durul, bi an önce huzuru bul:DD
