25 Ocak 2012, Çarşamba
saat: 18:47
albane meyer'e aşık oldum sanırken, bir anda çıktı karşıma laura marling. albane, agatpeyra'nın arkadaşı; lauramarlin, agat'ın hiçbir şeyi. "rüzgarlarımı buldum." büyük bi söz bu,biliyorum,ve hatta tezerözlü'den araklıyorum,bunu da biliyorum; ama çok güzel esiyor laura. bu benim suçum değil. eğer bir gün -ve küçüktür ve eşittir bugüne- bu cümleyi kuracak idiysem ,evet, bugün bunun için çok uygun. kapıldım gidiyorum. 4gün oldu, mesaj attım yuutup'tan agathe'a, hala cevap yok. beni laura'yla agathe tanıştırdı. göğün yedi kat üstünde ben agat'ı dinledim.çok güzel sesi var. bu onun suçu değil.bana clairepichet'yi anımsatıyor. bu claire'in suçu hiç değil!.
oysa agat'a attığım mesajda "umarım bir gün laura marlyn ile sahneyi paylaşırsın" cümlesini de eklemiştim. bi röportajında duydum, lauramarlin adında taptığı bir şarkıcı varmış, eğer bir gün onunla aynı sahneyi paylaşırsa bu onun için çok büyülü,düşsel bir deneyim olurmuş. belki de laura 'marlyn' yazdım diye cevaplamadı mesajımı,olabilir, ben olsam,önce onun adını öğren de gel, derdim. ilginçtir, zaten ondan sonra öğrendim ben laura'yı. yani yeryüzünün bir köşesinde böyle bir kız yaşıyor işte,şarkı söyleyerek.
biraz agathe, biraz laura. kapıldım gidiyorum.
