26 Ocak 2012, Perşembe
saat: 04:43
herkese kısmet olmaz...
Marwin ile tanıştım.
asasıyla dokundu bana.
değişiverdi herşey (hem de herşey) birdenbire.
kendimi tıktığım dehlizden aldı beni,
bir çift kanat taktı.
topraktan ayrıldık bir süre için.
dünya bir yere kaçmadı biz yüzerken göklerde.
yükseklerden izlemek güzeldi BİZi.
derken Eros çıkageldi, iki elinin arasında gerdiği yayı ve parmaklarının gevşemesini bekleyen okuyla...
Korkak Marwin!
oku görünce arkama saklandı.
sol kanadımdan vuruldum.
ve düştüm.
dünyaya döndüm.
rutinlerim sıkmıyor artık beni,
belki dehlizimden çıktığımdan,
belki yeniden korkmadan hayal kurduğumdan;
her ne kadar, gözlerimi her kapattığımda Marwin'i görüyor olsam da, belki de gözlerim açıldığından.
şimdi, yeni umutları, yeni heyecanları, belki de yeni şarkıları körükleyen ama çırpamadığımdan bazen ağır gelen kanatlarımla yürümek yetmiyor tabii ki.
gökyüzüne çıkabilmek istiyorum.
peşimde dolanan Eros yarım bıraktığı işi gökyüzünde tamamlasın istiyorum.
Marwin'i de beni de tam isabet vursun istiyorum aynı okla. iki ayrı oka ve iki farklı zamana ne gerek var?
kanatlarımı çırpıp bir şekilde, bulmalı mıyım Marwin'i?
ona sorsan,
benim uçmak için kanatlara ihtiyacım yok.
ama benim de süpermen olduğuma inancım yok.
Korkak Marwin!
bir dokunuş daha!
hatta bu sefer,biraz da kendin için.
bir dokunuş daha Korkak Marwin!
her gün kanatıyorum yarayı, geçmesin diye o iz...
