26 Ocak 2012, Perşembe
saat: 23:21
tek yönüm sendin izini kaybettm bi iz bi yön olmadan düştüm yollara ve savruldum. savruldukça savruldum. öylesini işte . ben karar vermeden gittim gidiyorum da. gönderildim aslında. nasıl bi acı bu. ufacık bi darbede beni mahvediyor. hal böyleyken ben nasıl dayanabilrimki . hiç bişey çözüm olmuyor olamıyor. param var işim var herşeyim var ama huzur. o yolunu kaybettiğim huzur nerde nerde ? bulamıyorum aramaktanda yoruldum artı k. bugün bi arkadaşım umut vaadeden cümleler kurdu. onun gözündeki yaşanmış umutsuzluğu görünce vazgeçtim umuttanda. hala içinde yana ateş bi şarkıyla alevlenip yakıveriyor kalbini, tıpkı beni yaktığı gibi. bu cümlelerime bakıp güleceğim bigün gelecek derdim önceden. şimdiyse biliyorum bu cümlelere bakıp gülmek yerine bu cümlelerin acısıyla kıvranıp kendimi yalnızlığın koolarına bırakcağım. veronika ölmek istiyorrrrrrrrrrrrrrrr!!1
hoşcakal olacaklar sensiz olsun daha durmama boşluklarında ben..
saat: 23:22
yok artık
