31 Ocak 2012, Salı
saat: 02:52
Bazen şeffaf olmayı istiyorum. O kadar şeffaf ki, zaman aksın içimden. Dokunmadan geçsin, iz bırakmadan.
Aksi gibi böyle hallerde şeffaf olmak şöyle dursun koyulaşıyor, kendi hacminde ağırlaşıyor insan. Kocaman bir kütlenin, sığmayacak hacimlere sığması gibi. O kadar ağırlaşıyorsun ki, o içinden geçip gitmesini istediğin her şeyi bir karadelik gibi içine çeker hale geliyorsun adeta.
