|
31 Ocak 2012, Salı
saat: 10:48
belki çocuğumuz bir yanardağın kenarında ya da bir tarlada doğardı.. adı ateş olurdu, alev olurdu, toprak olurdu. yaşardık. senin sen olabileceğin, benim ben olabileceğim ve seninle beni bir araya getiren bir dünya kurardık. ben sen düşünce gülerdim, çünkü düşmelisin de. sonra nerede görsem denize atardım kendimi. 'korkma' derdim, 'biliyorum,' 'anlıyorum' derdim, elini tutup 'risk al' derdim... yanında olacağımı bilirdin. ben de sana her konuda güvenirdim. bir hayat bize kısa gelirdi. başka türlü bir şey benim istediğim ne ağaca benzer ne de buluta.. | ||
|
|
||