31 Ocak 2012, Salı
saat: 19:06
Ben bunu özlememiştim!:(
Hep derim kendime bir şeyi isterken her ayrıntısını düşünerek iste diye ama, her seferinde aynı hatayı yaparım malesef. Haftalardır evden dışarı çıkmayacağım, koşturmayacağım bir gün istiyordum ya; sonunda bugün oldu ama pişman da oldum. Şimdi her gün dışarı çıkmak hatta eve hiç girmemek istiyorum. Ah bir de ne istediğime karar versem. Yalnız eve taşınsam canım sıkılıyor, bu yaştan sonra da aileyle kalmak ta olmuyor. Off off çıkamadım işin içinden.
Bugün evde anneanne bekçiliği yaptım. Oturdum durdum.Ev işi yapmak pek içimden gelmedi. Çünkü ben bir taraftan temizlerken bir taraftan ortalığın savaş meydanına dönmesine sinir oluyorum. Yalnız kalıp evimi temizlemeyi özledim. Bir ara komşular geçmiş olsuna geldiler. Yaşları 55 üstü. Muhabbet içeriği ise hastalıklar. Bir hastalıktan konu açılıyor hepsi de doktor kesiliyor ve mutlaka ya kendileri ya da bilmem kimleri o hastalığı geçirmiş veya ameliyatı olmuş oluyor. Bir de aralarında sanki "ben de daha çok hastalık var" yarışı var. En çok hastalık geçirene madalya takıyoruz ya. Yan komşunun kaynanasının halasının gelinin bile hangi ameliyatları geçirdiğini öğrendim. İÇİM ŞİŞTİ valla. Çayın yanına çerez ikram ediyorum ve haydaaaa çerezi dişleri ağrıdığı için yiyemiyormuşdan başlayıp, tek tek bütün dişlerindeki problemleri öğrendikten sonra bütün diş doktorlarını da hafızama eklemiş durumdayım.
Ev kızı olmaktan vazgeçtim. Okullar açılsın ve ben çalışmaya başlayım. Çocukların çocukça kavgalarına, sinir bozucu hareketlerine ve gürültülerine de razıyım.
Uuuuuups! kendime hemen ilk cümleyi hatırlatma ihtiyacı hissediyorum.
