03 Şubat 2012, Cuma
saat: 18:12
eski bir doğumgünümde neler yazdım diye bakınırken aşağıda yazdıklarıma denk geldim.
yıl 2010 şubat 3...
hedefler konmuş... evlilik adına...
yıl 2011 şubat 3...
o hedeflerin gerçekleştiğini görmek en güzel doğum günü hediyesi.
ve şimdi 2011'in 20 mayıs'ında...
sapanca'ya balayına gidiyoruz nikah sonrası Allah2ım kısmet ederse.
yok ki daha ötesi!
İyi ki doğdum, iyi ki evleniyorum!
tam 1 günde doğdu bu adam. 24 saate yakın annesini uğraştırdı. prematüreydi. yaşaması mucizelere bağlıydı. iyi hoş türkiye'de doğsa yaşamaz demişlerdi zaten. hollanda hastanelerinde dünyaya gözlerini açtı. tırnakları yoktu. popo çatalı bile yoktu. doktorlar demişti ki adamın babasına, ya karın ya çocugunu tercih eti, ikisini birden kurtarmayacağız...
neyse...
atahan doğmuş. yaşamış. topuktan şekerli suyla beslenmiş. zamanla tırnakları, popo çatalı oturmuş:)) adam olmuş,büyümüş. aşık olmuş. çok sevmiş. ağız kokusuna hayran kalmış, huysuzluklarına hasta olmuş bu kızın kaprislerine vurulmuş, çok sevmiş işte. kendisini bulmuş bu kızda. bazen küplere binmiş sinirden ama bitsin,ayrılalım dediğinde bile 1 saat geçmeden geri dönmüş. atahan'ın merkeziymiş bu kız. kabesiymiş.
atahan seneye evlenecek bu kadınla. bazen düsünuyor evlendikleri günleri. nasıl huzur kokar koynu bu kadının. sarılır. sabah kalkar, bakar eşinin yüzüne. inanamaz. 2 sene oldu evlilik hayalleriyle geçen. uyandığınında koynunda bulursa atahan bu kızı inanamaz. çok sever ama uyandıramaz. izler. elini burnuna koyar ve nefes verirken nefesinin eline çarpışıyla mutlu olur.
hemen geçsin bu sene. tanrı bu kızı bana bağışlasın. aşık değilim... bu son kullanma tarihi olmayan bir duygu. adı gibi "duygu" işte...
iyi ki,senin için yaşama tutundum ve iyi ki yaşadım be duygu... ötesi yok.
