07 Şubat 2012, Salı
saat: 16:12
büyüdüm artık..
Belki evlenmek belki de yaşımın ilerlemesi..ama bazı şeyleri gerçekten görmeye başladım, birazda dedikoducu oldum...
Ben değişirken etrafımdakiler de değişti..
1 sene önce hareketlerinden acayip rahatsız olduğum insanlar yada hareketlerini beğendiğim taktir ettiğim insanlar değişti tam tersi oldu (bence)
En iyi dostum dediğim kişiyle artık görüşmüyorum onunla görüşmediğim için onun sayesinde tanıştığım arkadaş olduğum kişilerle de görüşmüyorum neden bilmiyorum ama bu benim seçimim değil hep karşı tarafta suç buluyorum ama 3 kişi de benimle konuşmuyorsa sorun bende demektir..ama onların dostluğuna ihtiyacım yok benim, dostum dediğimi özlüyorum tabi ki ama onsuz da oluyormuş olabiliyormuş..şimdi durup dinleniyorum etrafıma bakıyorum inceliyorum..
Eşimle mutluyum huzurluyum sanırım en önemlisi de bu ...arkadaşlarım var tabi ki ama artık benim en yakın arkadaşım,sırdaşım,dert ortağım,babam,ağabeyim,arzuladığım,güldüğüm,gezdiğim,dibine kadar kavga ettiğim...hayat arkadaşım eşim...
tabi ki kimse kimsenin yerini tutamaz ama herşey bir yana aile bir yana...
