09 Şubat 2012, Perşembe
saat: 22:48
Yeni keşfettiğim göğe selam albümünü dinlekern, derin hayallerdeydim ve aynı zamanda kafamda bir yap bozun parçalarını birleştirmekle meşguldüm.
Öyle birden düşündüm de ben bazı insanları sevmeye cesaret edemem lan götüm yemez, hani mevki farkı falanda değil, zaten benim zengin heriflerle işim olmazda, hani normal statüde de beni aşan insanlar ve bu eğitimle alakalı değil.
Adam farklı hacı, kelimeleri farklı, hayatı yorumlayışı farklı, yani rekabet listesine bile girmekten tırsarım, bi eskilerini düşünürüm, bir de kendi mi, yol yakın melikem sen otur kıçının üstünde der, çekmecedeki hayal kahramanıyla günü geçirim.
Yani adamla yediğim ekmek, içtiğim su aynı olsa da ne biliyim yani, hani gözümden ışınlar çıksa, altın sıçsam bile, olmaz yani.
Komik olur sanki, ya da ben takıntılı bir çatlağım. Ama öyle farklıyı sevmek maceralıda, çok ucu..
yemez abi...
Ama işte gel gör ki;
Boşver günce, saçmaladı,sıçtı gitti dersin kıps.
