11 Şubat 2012, Cumartesi
saat: 20:11
Bazı insanların aşka bakışıyla benimki farklı mı acaba,sevdiklerini söyledikleri yada yanlarında bulundukları insana görünürde aşık oldukları belliyken hala aşk romanları okumaları,aşk filmleri izlemeleri yada aşkla ilgili ne varsa merakla takip etmeleri aşkı bayağılaştırmıyor mu?
Belki hiç aşık olmadığımdan anlam veremiyorum böyle şeylere, aşkı bilmek gerekli mi peki aşkı yaşamak için.
Aşk bitince acısı kalıyorsa aşık olmak neden?
Sevmek varken,kaybetmenin acısı,hayalkırıklığı varsa!
Ben kaybedenlerden miyim yoksa hiç aşık olmayacaklardan mıyım?
İkisi de acı değil mi oysa. Ulaşmaktansa ulaşmaya çabalayandan mı olmalıyım?
Biliyorum hiçbirsey beni doyurmayacak.Anne baba sevgisini ne olduğunu hiç bilmediğimden,Tanrı'nın bana dur gitme kal yerinde, ne olursa olsun ara demesinin başka bir şekli mi? Neyi arayacağımı bilmiyorum?Aradığını bulamamaktan kötü değil mi bu durum. Kimbilir belki sırf bu nedenle hiç benim olamayacakların yerine başka şeyleri doldurdum.İşimde iyiyim,gayet iyi kazanıyorum,gayet de güzel bir insaım her ne kadar görecede olsa.Bu akşam nette tanıştığım 15 yıllık arkadasımla yemek yedik. Ne zaman onunla konuşsam acısından mı zevk alıyorum diye kendime kızıyorum. Hayatı basarısızlıklarla,yanlış seçimlerle dolu bir insan o.Ama gel gör ki Tanrı nın bize olmalısınız dediği her iyi özellik onda mevcut.Asla aldatmayacak,kimseyi üzmeyecek,harika bir insan. Hayır onun için zerre üzülmüyorum,Üzülmesi gereken varsa Tanrı'nın ta kendisi.Ona bakınca Tanrı yı gördüm gözlerinde. Hüzünlü şımarık gözler,masum ama ihtiraslı eller,hiç bozulmayan müthiş vucut kokusu,yakışıklı olmayan ama güven veren yüzü.Her zaman ne dediği bilen sözler.
Sevdiği insanlardan uzak duran ama hep onlara bağlılığını hiç yitirmeyen bir ruh.
Hayır onun için zerre üzülmüyorum,kaybedecek hiçbirseyi yok çünkü ama Tanrı nın kaydecek çok şeyi var.
Aşk,güven,sadakat,inanç,onur. Hepsi bu insanda varken neden mutlu olamıyor nedeninin sebebidir Tanrı.
Aylar sonra ilk defa piyano çaldım eve gelir gelmez,belki pişmanlıktan,hırstan,duymak istemediğim sözleri kendimde duymamak istediğimden.Ne çaldığımı bile bilmiyorum tamamen doğaçlamaydı ama o kadar güzeldi ki, sonra farkettim bu müziği ben çalmadım, arkadaşım çaldı,parmaklar benim olabilir ama müzik onundu. Onun bendeki yakarışıydı.
Başarı,para,güzellik,konfor evet bunlar çok güzel seyler ama sadece kendini unutturmaya yarıyor. Ama o unutmayacak,çünkü hiçbirisi onda yok. Benim gibi ruhu güçsüz,bulanık ve terkedilmiş değil,yazarken farkkettim o senden,benden, herkesten güçlü, çünkü o Tanrı yı yaşıyor.o Tanrı nın unuttuğu biri, o nedenle özgür ve o nedenle acı içinde ama gene o nedenle o harika saydam gözbebekleri bizi görüyor, ben kendimi bile göremezken o herseyin farkında.
Bugün piyano çaldım,bir an olsa da o oldum, o kadar güzeldi ki,özgürdüm.
