|
13 Şubat 2012, Pazartesi
saat: 10:36
işte bu 2 haftalık taşkınlığın ve enerji patlamasının sonu..tükendim,kalkamadım yataktan(bir nevi manik dönem sonu işte) hafif depresif uyanıp bir de sabahın köründe birine sinirlenince çekilmez oldum. odamda oturuyorum çayımı aldım,sigaramı içtim,beynimde uçuşan binbir düşünceden uzak kalmak için,sosyal sorumluluk işini halledeyim diyip yazışmaları gönderdim.ordan adam bambaşka konu açıp bir sunuma davet etti,cuma gitsem mi bilemedim,yakışıklıydı da.. 30lu yaşların artık normal olması da sinirimi bozdu 25 yaş bile büyük gelirken 30 mu hımm iyiymiş diyorum... bir de kararsızlık yaşadığım zaman bazı kişilerin üzerine resmen enerji s.çıyorum, bazılarındansa tamamen ilgimi çekiyorum... senin nezdinde kendilerinden kusura bakmamalarını rica ediyorum.bazen dünya umrumda olmuyor bunun kişisel bir sebebi yok,yeni ve tanımadığım insanlara ihtiyaç duyuyorum. bir de çok özledim... | ||
|
|
||