15 Şubat 2012, Çarşamba
saat: 05:34
Bir türlü anlam veremiyorum nasıl bu hale geldiğime.eskisi gibi içten gülümseyebilmeyi çok isterdim.Resmen aklımdan çıkmıyor sorularım.sormaya bile cesaretim yok.sormaya kalkarsam daha kötüye gideceğini biliyorum herşeyin.
idare edebileyim yeter.
tekrardan kötü hissetmek istemiyorum.tekrardan kilo vermeye başlamak, tekrardan sürekli uyumak, aklından bir türlü atamamak, yemek yiyemeyip sürekli miğde bulanması...
gerçi zaten öyle ama, atlatabileceğim en iyi şekilde atlatmaya çalışıyorum.
umarım uzun sürmez.tek istediğim bu.
