15 Şubat 2012, Çarşamba
saat: 09:23
Ben nerede yanlış yapıyorum? Yani neyi atlıyorum.
Niye böyle yalnız kaldım.
Niye başım derde girse veya bunalsam çalacak bir kapım yok.
Tamam herşeyi doğru yapmıyorum, hatalarım oluyor ama en azından emek verdiğim veya özen gösterdiğim hususlarda yüzüm gülse??
Askere gidince sahip olduğum herşeyi kaybemiş gibi hissediyorum.
Sevdiklerimi, arkadaşlarla samimiyetimi, işteki pozisyonumu, iş ortamındaki ayrıcalıklarımı...
Masamı bile kaybettim.
Acaba bunlara hiç sahip değildim de kendimi kandırıyordum.
İnsanlara samimi davranmak istiyorum, korkuyorum.
Kendimi geri çekeyim diyorum, o da korkutuyor.
Hayatıma ne taraftan bakarsam bakayım elimde kalıyor.
Ergenler gibi oldum ya, kahretsin...
