15 Şubat 2012, Çarşamba
saat: 16:22
susmanın gözünü seveyim.
başka insanlar sustuğu zaman,akıl köşelerinde kalmış olumlu şeyleri bulup çıkarırken ben aklıma üşüşen kötü düşüncelerde haklı olduğumu görüyorum çoğu zaman.
işte yine öylesi zaman.
dün burada birinin listesi üzerinden birine -muhtemelen dünya üzerinde yaşayan en sevmediğim insan - rastladım.
müthiş bir tiksinti.
ve hikayelerini dinledim.52 kızdan oluşturduğu 'dost'larını kısım kısım bir araya getirip görüşürmüş,yorumlar 'hepsi çaresiz' şeklinde.
guncem üyelerinin alayı böyleymiş düşünceye göre.
pek çok şey geçiyor aklımdan şimdi.
mesela buradan kurduğum bir arkadaşlığım olmuştu,hani kelimeleri aşan türden.sonu anlayamadığım bir biçimde müthiş entrikalıydı.pişmanlık olabilirdi belki ama kendisi hatırımda kalan güzel birkaç günün sahibi insanla tanışmama vesile,o yüzden önemi yok.
burada gerçekten çok akıllı insanlar var.
göremediğimden değil ,zaman zaman gözardı edişimden oluyor hepsi.
sahi sıkılmıyor musunuz defalarca aynı şeyi denemekten?
hani 'dene yanıl yine dene daha iyi yanıl' buradan mı geliyordu?
kelimeler.
şimdiye dek yazılmış tüm kitapların,güzel olan bütün cümlelerin hepsinin gerçek olduğuna ancak aptallar inanabilir.
hoş onları mutlu kılan da bu ya neyse.
zorla kestiler yazımı.
iş.
yazarım belki sonra,ama yazacağımı pek sanmıyorum doğrusu.
