15 Şubat 2012, Çarşamba
saat: 20:39
İnsan karşısındayken daha çok özleyip en ciddi ortamlarda bile cebine notlar bırakırken; mesafeler arttıkça nasıl özlemi azalır??????
Nişanlılık aşkı öldürür mü?
Rutinleşen bir hayat beni neden bu kadar boğar?
Bi sıkımlık canım olduğunu hissediyorum. İçim şişmiş durumda; sanırım acilen birşeylere ihtiyacım var ama o aciliyetin ne olduğuna dair bile bi fikrim yok.
Ders anlatırken dahi çocuklara bugün hiç ders anlatasım yok diyorum onlarında canına minnet zaten.
Kimya hocamla bu senenin başında bir konuşma geçmişti aramızda; ben tekne kazıntısıyım hocam dediğimde. Bende öyleyim ne zor iştir asıl onların işi diye kendi kendine konuşur ses tonunda benle sohbet etmişti kimi zamanda gözleri dolarak. içimin şişmesinde ki en büyük sebeplerden biri de bu sanırım. Evde herkes süperman mi olmamı bekliyor benim zira olamıyorum ve bu durumun mümkün olamadığını dair anlatamıyorum.
Durup durup kendime mırıldanıyorum sadece hayat gerçekten çok zor !!
Ne boktan ve anlamsız şeylerle uğraşıyoruz sahi ya.
Sanırım şu an yapılabilecek en iyi eylem müzik.
Evet içim hala şiş.
saat: 20:49
Hani bir fişim olsa çekip uzun bir süre sonra takardım.
Ve içimdeki öfke en çok kendimemi; O-na mı yoksa diğerlerine mi buna dahi karar veremiyorum..
