18 Şubat 2012, Cumartesi
saat: 21:09
Ben Mükemmelim
Sen Değilsin
Kabul et ki mükemmel değilsin. Zaten mükemmel olsaydın bu hayat yeterince mükemmel olmazdı. Diğer bir deyişle sen mükemmel olmadığın için hayat mükemmel. Çünkü sürekli daha da mükemmelleşiyorsun ve bu, zaten mükemmel olmandan daha mükemmel. Çünkü büyümeyen ölmektedir ve büyütmeyen öldürmektedir. Ancak ilginç olan; sen, sadece henüz mükemmel olmadığını kabul edebildiğinde büyüyebiliyor; mükemmelleşmeyi sürdürebiliyorsun ve mükemmel olmadığını kabul etmekten de asla kaçamayacaksın. Dolayısıyla mükemmel olmak senin kaderin.
Ama ben hiç de senin gibi değilim. Ben o kadar mükemmelim ki ne kadar mükemmel olduğumun bile farkında değilim. Çünkü ben o kadar mükemmelim ki mükemmel olmayan hiçbir şey göremiyorum. Zaten öyle büyük bir mükemmellik içindeyim ki benim olduğum yerde sadece büyük bir yaşam var ve aslında benim dışımda bir yaşam da olamaz. Ben yaşam verenim; can verenim; ben her daim büyütenim. Mükemmel olmak benim kaderim. Ancak öylesine mükemmelim ki mükemmel olduğumu bilmenin sadece bir tek yolu var; içinde mükemmel bir şekilde, mükemmellik olamayacağı düşünülen bir yerde kendimi unutmam ve sonra da mükemmelliği ve mükemmelliğimi hatırlamam.
Peki, sınırsız bir güç, mükemmel bir varlık kendini tamamıyla unutacağı bir uykuya yatar ve uyandığında çürümeye mahkûm bir bedenin sınırları (ve kusurlu bir dünyada hayatını sürdürme mücadelesi) içerisinde kendini hapis bulursa mükemmelliğine ne olur? Eksilmiş mi olur? Son derece inandırıcı (mükemmel) bir tezgâha düşmüş olur ve kendi mükemmelliğini keşfe koyulur. Kendisinden sınırsız sayıda yeni yol yaratır ki hepsinin üzerinden zaten geçmiştir ve yolların her birinde zaten bildiği yeni keşifler yapar.
Peki ya sınırlı bir güç, bir ölümlü, kusurlu bir varlık yaşamayı, yaşatmayı, büyümeyi, büyütmeyi ve mükemmelleşmeyi başarır ise ne olur? Geriye bir sınırlı olma hali ya da bir kusur kalır mı? Yolların tümünü yürümemiş ve belki yalnızca birinden gitmiş olsa da hedefe vardığında yine de amacına ulaşamamış olur mu?
Kader arkadaşıyız biz seninle. Çünkü mükemmel olanın ve mükemmel olmayanın kaderleri bir şekilde birbirine dolaşıyor ve bu durumda da seninle benim aramızda bir fark kalmamış oluyor. Sen ve ben aynı durumdayız aslında. Aramızdaki tek fark; "Sen yeterince mükemmel olmadığın için ben böyle mükemmelim" - kabul et.
dedi gecenlerde A. facebookta-
hosuma gitti-
