20 Şubat 2012, Pazartesi
saat: 18:57
ne zaman oldu bilmiyorum, yine fark edemedim; daha öncekiler gibi...
bir söz, bir bakış, bir dokunuş değildi sebep.. ne sergideki sanatsal saçma atışmalar sebep oldu ne ardından gelen elma şekeri.. bir önceki gece yana yakıla aranıp bulunan frambuazlı pasta da değildi etken..
sabah uyandığında burnumun dibinden esen koku da değildi muhtemelen; akşam gelirken elde taşınan poşetler de olamaz bence..
ne zaman başladı bu aşk yine bilmiyorum.. ama her seferinde bir öncekinden derin bir öncekinden tutkulu oluyor.. en güzeli ise her seferinde tanıdığım bir adama, aynı adama karşı oluyor..
6 dakika önce çıktığı işinden, 12 saatten fazladır ayrı olmanın verdiği sabırsızlıkla, 34 dakika geçsin de evimize ulaşsın diye bekliyorum..
en güzel tarafı, ne olursa olsun dönüp geleceğini, hep burada olacağını biliyorum..
yaşklandım...
