27 Ağustos 2014, Çarşamba
saat: 10:34
Dün bir adamla toplantımız vardı. Adam 22 yıldır evli ama 5 yıl önce çocukları olmuş. Çok denemişler, hatta evliliklerinin ilk yılında eşi hormon tedavisi görmüş, evlendiklerinde 55 kilo olan eşi 1 yılın sonunda olmuş 120 kilo. Velhasıl ne yaptılarsa çocukları olmamış. O kadar çok istemişler ki ama en sonunda Allah'ın takdiri demişler tedaviyi bırakmışlar. Tam 16 yıl sonra kadın hamile kalmış. Adama göre, karısının yardım ettiği insanların duası ile hamile kalmış. Bana sorarsan kadının nasıl hamile kaldığını daha farklı açıklayabilirdim tabi ama, olsun.
Her neyse olayın giriş kısmı bu. Adam konuşma boyunca da ne kadar hayırsever olduklarını anlattı. Dedi ki " Dinimizde bir elin verdiğini öteki el görmemeli" ama yine de bize anlattı sağ olsun. Şimdi beni kopartan kısma geliyorum. Adama dedim ki 16 yıl boyunca çocuğunuz olmamış, hiç mi evlatlık almayı düşünmediniz? Açıkçası düşündük cevabı bekledim. Çünkü çocuğu olmayan çiftler düşünür. Mesela yengem ve amcama sormuştum, yengem asla istemem demişti. Öz çocuğuma vereceğim sevgiyle aynı sevgiyi veremem diye korkuyorum demişti. Gayet makul bir açıklama benim için, samimi bir açıklama, öyle lafı dolandırmadan tak diye söyledi.
Bu adam ne cevap verdi? Hayır düşünmedik, dedi. Çünkü dedi kan bağı olmuyor. Mesela oğlan çocuksa şayet,kadın onu yetiştirirken bütün mahremini görüyor ama kan bağı yok. Mahremi ifşa var ama kan bağı yok. Ne olur dedi adam, ne olmuş dedim ben. Nikah düşer dedi. Ayni şey kız çocuk ve adam arasında da geçerli dedi. Nikah düşerse anne annelik, baba babalık, evlat evlatlıktan çıkar o.O
Neden? Çünkü şeytan doldurur Allah muhafaza, ya erkek çocuk ergenlik çağındayken annesine yan gözle baksa? Bu yüzden din evlat edinmeyi yasaklarmış işte mümin kardişlerim.
Vay arkadaş din ne kadar tehlikeli bir şey ya. İnanamıyorum bu zihniyete. Sapkın zihniyet. Sapıksınız. 40 yıl düşünsem, böyle sapıkça bir şey gelmezdi aklıma.
Sonra da ensestten falan bahsetti adam ama dinlemedim. Midem almadı günce.
