30 Ağustos 2014, Cumartesi
saat: 00:30
lan atanıyom yaa atanıyommmm :))
içimden hep ısparta geçiyor. ilk tercihlerimin hepsini ısparta yapıcam. sonra istanbul, izmir, balıkesir, denizli, uşak, bursa, kütahya, eskişehir, izmit, tekirdağ, edirne... aslında kürdistan'ı istiyordum ama annemler kesinlikle karşı çıktı. hasta olduğumdan yalnız kalmamam gerektiğini söylediler. haklılar. yalnızlığın sonuçlarını ankarada gördük.
Maaşımın falan kaç olacağı umrumda değil. yeter ki atanayım.
yoksa bu engelli halimle yaşamam pek mümkün değil. üstelik engelli olduğumdan dolayı 1 sene görev yapıp asaleti aldıktan sonra 2 senede kendi branşına geçiş yapman çok kolay oluyormuş.
insan kolayca hastanede yatabileceğine sevinir mi? seviniyorum. özel sektörde bu imkansız. "ya kusura bkmyn ben akıl hastasıym da 1 ay yatıp gelicem" diyemezsin.
ve atanınca günce hemnnnn para biriktiricem ve avrupanın en iyi türkoloji enst. ne gidicem. almanya prag belki linguistik olur. bilmiyorum.
sadece çok mutluyum.
hasta ama mutlu.
