31 Ağustos 2014, Pazar
saat: 18:56
Hayatıma yeni şeyler lazım.
Orta yaş krizi gibi sanki yaşadığım şey.
Yine yüzümü yıkadım,
Kahvaltımı yaptım,
Telefonuma baktım bir şey yazmış mı diye,
Yine onu düşündüm uyuyordur ta oralarda diye,
Sonra yine düşündüm ileride ne olacak acaba diye,
Yine bilgisayarın fişini taktım,
Yine aynı boktan tuşa bastım,
Yine bilgisayar canlandı,
Yine tarayıcıya tıklayıp "gun" yazdım bu site çıktı,
Yine köpeğimin kakası geldi onu çıkarıp aldım,
Yine ve yine ve yine...
İnsanlar haklı olarak diyecekler "işe gir",
Zaten hali hazırda bir iş başvurum var.
İnsanlar haklı olarak diyecekler "özel biriyle tanış"
Özel bir kişi zaten hayatımda fazlasıyla özel bir yerde.
İnsanlar haklı olarak diyecekler "ee belanı mı arıyorsun"
O buradayken hep gündelik farklı farklı sorunlarımız olurdu
Bazen büyük bazen küçük
Bazen kocaman
Ve hatırlıyorum da o zamanlar iyiydi.
Çok iyiydi hatta.
Sorun yaşamasını hiç bir zaman istemezdim o da benim.
Fakat bunlara yardım etmeye çalışa çalışa güvendik birbirimize.
İşte o çok iyiydi.
Şimdi ise ancak internetten yazışabiliyoruz.
Kendimi yapay zeka gibi hissediyorum.
Bir şeyler diyor ben de karşıdan cevap veriyorum.
Ben bir şeyler diyorum o da karşıdan cevap veriyor.
Fakat hepsi bu.
Çok yapay.
:D değil.
:( değil.
Omzunda ağlamak, gözünün içine bakarak gülmek istiyorum.
Ne zaman yazsa bir şeyler hoşuma gidiyor hatırlaması.
Hatta epey seviniyorum.
Ama,
Zorlanıyorum.
Çünkü resmen ruhum çıkıyor içimden.
Ona doğru koşmak istiyor.
Bedenimden, fiziksellikten çıkıp ona gitmek istiyor uçarak.
Arada bir transa geçtiğim bile oluyor.
Fazla psychodelic dinlememeye özen gösteriyorum da ama,
Yine de onun esansının kokusunu aldığım her şarkıda kendimi o geçmişe ışınlanmış hissediyorum.
Gece 9da evine doğru yürürken,
B.de beklerken dolmuşu,
Ve daha niceleri.
Çok daha özelleri,
Çok daha yakın olanları.
Dediği gibi birini ilki olarak görmek hem iyi hem kötü.
Evet çok değer veriyorsun.
Canın gibi görüyorsun ama,
Uzakta olunca da zorlanıyorsun.
Çünkü bir alternatifi yok.
Yakınlığı özlüyorsun ama,
Başka biriyle olanı değil.
Sadece onunla olanı.
Şuna bak acınası durum resmen.
Kağıt,kalem,klavye,telefon...
Ama kendisi yok.
Ben de onun yanında yokum.
Fiziksel olarak da sevmek istiyor insan.
Her ne kadar ruhunun derinliklerinde sevsen de.
Her ne kadar ruhunun derinliklerinde sevildiğini bilsen de.
