01 Eylül 2014, Pazartesi
saat: 12:49
ve hayırlı olsun. artık bir sevgilim var.
hem de sabah ezanından sonra, daha kuşluk vakti, kuşlar telaşla çırpınırken...
malum telefonum HALA açılmadı. Uyumamıştım gece. 5.30 gibi bir baktım mesaj atmış Face'ten.
yarın bi istanbul yapıcak o bu sabah görüşelim diyeceklerim var yazmış. ve online değildi. cevap yazdım. ama o iki dakka nasıl geçti bilmiyorum. anlaştık. geldi 6.15 gibi kapıya ve 45 dk içinde hayatımın en hızlı süslenmesini yaşadım. aşağı indiğimde çok şaşırdı. "sen evde böyle mi oturuyordun" dedi :D
simit sarayına oturduk.
önce benim atanmamdan falan bahsettik. ama adam hala espri yapıyor ve bunu acayip bi ciddiyetle yapıyor. ben meraklıymışım gibi davranmak istemedim. soramadım mesele ne diye.
en sonunda açıldı. kimseyle görüşüyor musun? dedi. görüşmek derken dedim. herhangi bir şekilde böyle yakınlaştığın biri var mı dedi. yalan söylemedim. netten konuştuğum bikaç insan var dedim. ben istemiyorum dedi. iyice salağa vurmadım. neden falan dedim. ama şöyle kapandı konu.
- tamam? ben istemiyorum?
- tamam.
- tamam anlaştık o zaman istemiyorum.
- tamam.
fakat gitmeden önce ben bi daha açtım kısacık konuyu. malum alperende gördük ki bi insan sana "bikini giyme kimse görmesin" falan derken öbür tarafta sevgilisi olabiliyor. işaretleri yanlış yorumlayabiliyorum
görüştüğü biri olup olmadığını sordum. yokmuş doğalında :D
arabaya binerken kapımı falan açtı :)))) kibar çocuk kiiii :)) sonra eve geldik işte. bi ara dövmemi göstereyim mi muhabbeti oldu ama tamamen başka amaçlarla tabii :D mal mal güldük. göstermedi ama...
kokusu çok güzel biliyor musun? aynı babama benziyor.
