04 Eylül 2014, Perşembe
saat: 13:56
uyuyamıyorum.eskiden sadece geceleri uyuyamaz,güneş ışığı pencerelerden içeri sızar sızmaz uykuya dalardım.şimdi günün yirmi saati uyanığım.
arkadaşlar sürekli bizde,tek kalamıyorum,iyi oluyor.odama çekiliyorum bazen bilgisayarı alıp,uyumaya çalışıyorum,saatler sonra beş dakika bile gözümü kırpmamış bir şekilde çıkıyorum odadan.
çok değil bir sene önce tamamen aynı frekansta olup çok güzel şeyler paylaşabildiğim insanlardan uzaklaşmışım baya.aramızda hiçbir sorun yok,hala görüşüyoruz,içerdeler mesela.ama ben çok farklı boyutlara gitmişim günce.bu canımı çok sıkıyor.
düzelmek istiyorum,kendime gelmek istiyorum.
ayık hiçbir şeyden keyif alamıyorum.
hiçbir şey hissedemiyorum,ne acı,ne mutluluk,ne sevgi,ne nefret.
hiçbir şey yok.
gerçekten şu son altı ay böyle geçmiş ve bunu yeni yeni fark ediyorum.
hayatımda yolunda gitmeyen şeyler olduğunda bunlar üzerinde hiçbir şey düşünmeyip,hatta gerçekten üzüldüğümü,yaralandığımı ve kırıldığımı bile fark edemeyip hiçbir şey olmamış gibi davranıyorum sanıyorum.
halbuki normal bir şekilde tepki verip,zamanla atlatmak yerine kendimi başka şeylere kaptırmışım.
bu durumdan kurtulmak istiyorum ve bunu kendi kendime beceremiyorum.
iyice sinir bozuyor ya da bozduğunu farz ediyorum,zira tek bir his yok.
