|
04 Eylül 2014, Perşembe
saat: 17:13
Yerimden kalkıyorum asil bir nida ile. Yerimden kalkıp sahibi olduğum evin kapısını sana açmak üzere beklediğim günü bekliyorum şimdi. Sevgilim; içimdeki kavgayı sana anlatıcak bir kelime bütünü oluşturamıyorum, sadece üzgünüm. Kalbimin karasını yüzüne savaş boyası yapabilecek kadar azılı aklımın sahibi "cevan", bir onu bil yeter. Yerimden kalkıyorum sevgilim, 6 yıldır üzerini arşınladığım bu koltuktan ayrılıyorum ve nasıl üzgünüm inan kelimem yok. Yerimden kalkıyorum bir sonrakine bırakmak için... | ||
|
|
||