|
08 Eylül 2014, Pazartesi
saat: 10:42
rüyamda A.yı gördüm. kötüydü. ağlayarak uyandım. dağcılık yaptığından bahsediyordu bana. dağda bir arkadaşı ölmüş ve onun da adı armağanmış. armağan aslında onun 1-2 sene önce ölen bir arkadaşı. ben de diyorum ki "ama armağan trafik kazasında ölmedi mi?" o ölen armağanla bu ölen armağan aynı kişiler değillermiş. sonra her rüyam gibi sonu kabusa çevriliyor. çok dar sanki savaş zamanı yapılmış bir kaçış tünelinden geçiyoruz ve çıktığımız yer dedemin villası oluyor. dedemi odada ölü buluyoruz ama cesedi paramparça. a. bana cesedinin diğer parçalarının başka yerlerde olduğunu onları bulmamız gerektiğini söylüyor. ben kesinlikle hayır diyorum. o geberdiği için çok mutluyum ruhu da huzur bulmasın gibi şeyler saçmalıyorum. ki gerçekten çok mutluydum o adamın öyle geberdiğini görünce :D meğerse onu öldüren a. imiş. a. ağlamaya başlıyor. pişmanlıktan dolayı. bunu sana nasıl yaptım dedeni öldürdüm falan diyor. ben de teselli ediyorum ya bu benim için çok iyi bir şey üzülme falan diye. sonra bir an ona sarılırken olanları hatırlıyorum. paniğe kapılıyorum yine geri döndüğümü sanıyorum ona. ben ağlamaya başlıyorum. istemiyorum istemiyorum diye. ona bağırıyorum. hakaretler ediyorum. işte o sıra ağlayarak uyandım. adama geri dönmüş olma ihtimali bile rüyamı kabusa çevirebiliyor özetle. vay anasın. aferin bilinç altım da akıllanmış artık. | ||
|
|
||