09 Eylül 2014, Salı
saat: 06:05
Ne bok yaptığımın bilincinde bile olmadan oluk oluk sıkılıyorum.
Hani çok lodos olunca İstanbul'da vapurlar mapurlar çalışmıyor ya
öyle çok sıkılıyorum ki nöron seferleri iptal edildi beynimde.
Nöron çok güzel bir kelime.
Yaklaşık 100 milyar nöron varmış beynimizde.
Beynimin içinde 100 milyar "şey" olması fikri beynime yabancılaşmama sebep oldu.
Çünkü zannetmiyorum hücre bile olsa benim beynimde 100 milyar şey olması baya imkansız bir durum.
Neyse ne diyorduk
Zaten çalışmıyorlar, olsa nolucak AMK?
Neyse aslında onu demiyorduk bak laf salatası oldu
Çok sıkıldım.
İçimdeki bunaltı ve bulantı ve karartıları anlatmak istemiyorum. Hepsini tek başlıkta bitmek bilmeyen bir sıkıntı'da topladım. Düşünmüyor ve düşünmüyorum ta ki düşünmem gerekecek bir noktaya gelene kadar. Ha o nokta neresi onu da pek düşünmüyorum bu sıralar.
Geçenlerde biri hindistanda inzivaya çekilip düşünce gücüyle gözlerini kahverengiden MAVİye dönüştürmüş bir tanıdığından bahsetti. İçimden siktirlan'ı çıkarıp biraz düşündüm üstüne. O zamanlar henüz düşünebiliyordum. 100 milyardan geri birer birer kapata kapata gitsem nöronları mesela dedim. Bir seviyede artık geri sayamaz hale gelmem gerek, bu yüzden düşünce gücüyle nöron bitirerek intihar etmek mümkün görünmüyor lakin o gelinen nokta belki artık bunun siklenmediği bir nokta olabilir.
Ama ne yazık ki bence o düşünce gücüyle mavi gözlü olan abi gidip paşşaaalar gibi parayı bastırıp ameliyat olmuş. Böyle bir ameliyat varmış çünkü.
Bu durumda çare yine lobotomi.
