15 Eylül 2014, Pazartesi
saat: 04:12
Hayatımda hiçbir şey yolunda gitmiyorken veya kendi memnuniyetsizliğimden yolunda giden şeyleri göremiyorken hiç bu kadar mutlu hissetmemiştim uzun zamandır.
İnsan mutsuz olmak için tonlarca sebep yaratabiliyor fakat aynı şeyi mutlu olmak için yapamıyor,yapmayı denese de yapaylığı sinir bozuyor,bırakıyor bir yerde.
Aniden ve bilmediğim bir yerden gelen bu his gerçekten çok iyi geldi.Kendimde bir şeyler yazabilecek cesareti buldum.
Bir senenizi arkadaşınız,dört senenizi hem sevgiliniz hem en yakın arkadaşınız olarak geçirdiğiniz insanı başka biriyle mutlu olarak görmek.Bu tarz şeylerle yıkılmayı,dibe vurmayı uzun zamandır komik buluyorum.Belki bir ilişkide yaşanabilecek her şeyi yaşadığım için artık o kadar normal geliyor ki insanların birbirlerinin canını bilerek veya bilmeyerek yakması.Ama kendini hiç mi kötü hissetmedin deseler,hayır diyemem.İki gece arkadaşlarla içtim,ağladım,anlattım,dinledim,sarıldım ve uyuyakaldım,geçti.Bir şeylerle baş etme şeklim her zaman bu olmuştur zaten.
Hakikaten içimdeki bütün sevgi bitmiş.Başka birini çok mutlu edebilecek ve başkasıyla mutlu olmayı da hak edecek bir insan.Ama biz birbirimizi mahvettik.O benden daha sığ olduğu için şu an bunu göremiyor,üç yaşında gibi davranıyor ama canı sağ olsun.Umarım hayat bana gösterdiğinden daha iyi yanlarını gösterir ona.Bunu gerçekten isterim.
Benim kendi hayatımda yoluna koymam gereken şeyler var,zaten o iki gece sırf kendime olan hırsımdan ağladım.Bunu fark edince daha da çok ağladım.
Bir de insanların bencilliğine sayar söverdim,en büyük bencilliği ben yapıyormuşum oysa.Bir farkındalığı daha kaldıramıcam bu aralar,o yüzden boşveriyorum.
Bir sene önce tanıştığım fakat ancak bu yaz başlarında yakın olma fırsatı bulabildiğim bir insan var.Zor yakınlaştık ama samimiyetin doruklarında günler geçirdik.O oyun oynarken ben yemek yaptım,yine uykumda zangır zangır titrerken beni kendime getirdi,kaldırıma yığıldığımda eve taşıdı,ben onun henüz aşamadığı tek gerçek ve güzel ilişkisinden arta kalanları dinledim vesaire.Bana inanılmaz derecede başka birini anımsatıyor.Ve ona duyduğum yakınlığı bu arkadaşa da hissediyorum.Ama bu sefer ne samimi olurum,ne net olurum,ne dürüst ne de içten.Bu sefer buz gibiyim,o da buz gibi zaten.Bakalım.Bilemiyorum.Bir de böyle deneyelim,fazla heves etmeden,fazla önemsemeden,fazla düşünmeden,fazla hissetmeden.
Yarından itibaren çok işim var,yoğunluk başlıyor,tempo başlıyor.
Overthinking dışında gayet iyiyim,onun da zamanla azalacağını ya da daha olumlu bir hal alacağını düşünüyorum.
Ay resmen mutluyum,ay.
