|
15 Eylül 2014, Pazartesi
saat: 21:27
Benim küçük hayallerim vardır.. Hiç büyük heveslerim ve hırslarım olmadı.. Keşke olsaydı! Bu halimle başardıklarıma , bambaşka şeyler ekleyebilirdim sanırım.. Olsun diyorum da, bazen işte.. Canım sıkılmıyor da değil.. Çünkü, hayat mutlaka +1 getiriyor insanın omuzlarına.. Hiç utanmadan sıkılmadan , pat diye hemde.. E olsun, gelsin de.. Ne bileyim işte.. Keşke babam hayatta olsaydı.. Keşke bu akşam bir kahve içmeye gelseydi evime.. Şu sıralar ona çok ihtiyacım var.. Kimseye anlatmadığım ve anlatamayacağım bir ihtiyaç bu.. 3 gün sonra, 5 yıl dolacak.. Hala gözümün önünde, son dakikaları.. Doktorun kalp masajı yapışı.. Babamın geri gelmeyişi.. Onun gittiğini anladığım halde, aptalca inanmayışım.. Ona çok ihtiyacım var bu aralar.. Henüz baba olmayışımın bile ilacı belki o olurdu, moral vererek bana.. "Olsun da oğlum, elbet sağlıklısı olsun!" derdi.. Bana, "Napayım , sizi çok seviyorum be evladım!" deyişini çok özlüyorum ve tarifsiz ihtiyacım var buna.. Kimselere anlatamadığım , anlatamayacağım bir ihtiyaç bu işte.. Keşke biraz daha hırslı bir adam olabilseydim işte.. Kendime öğüt sadece " Babandan daha iyi ol!" Becerebilirsen! | ||
|
|
||