17 Eylül 2014, Perşembe
saat: 23:57
Sizinle aramızda bir çay bahçesi var.
Bu büyük bir roman olur.
O kadar uzak değil.
Artık yaşadığım yerde omuzlarımı o kadar düşürmüyorum ve hergün sanki hadi müsade diyecekmiş gibi, demeden daha doğrusu büzüşmüyorum bi yerlerde.
Alışıyoruz. Demek ki, inkar etmenin anlamı yok. Alışan bir canlıyız.
Göbeğime alışmadım. Yıllarca onsuz kaldıktan sonra dokunuyor. Ellerim üzerinde birleşmiyor. Bazen Berlin'de insanlar, nerede çalışıyorlar o zaman nasıl hep böyle parklardalar bilemediğim insanlar koşuyor. Kulaklarında kulaklık. Sürekli kpşuyorlar. Ben puseti itiyorum. Yeri geliyor bırakıp kaçasım geliyor. Onlar, kendilerine rağmen koşuyorlar. En azından bir yere yetişmeden falan. Onlar koştukça ağırlaşıyorum. Bu batılılık değil, başka bir mesele. Ben bu meselede aile veya televizyon kontenjanından muafım.
Yukarıda Edirne göçmeni, Ms hastası kadın, almanlar burdaki liseye çocuklarını göndermiyor, hep göçmen ya. aslında yannış yapıyor, neden biliyor musun, halbusine çocuklarını gönderseler, Türkçeyi öğrenecekler dedi. O da ben de henüz almanca konuşmadık.
Dün Armin'i uyutmak için onu yatağa koyup ben iki yana sallandım. aynı etkiyi vermiş olabilir.
Sardinya'ya gittik. Hem çınarcık gibi hem de çok güzeldi. Dinlendirici ve oldukça rahattı. Herkes rahattı. Kayalar, garsonlar, çakıllar, güney afrikalılar. Herkes, mutlu rahattı.
Bir kaç kitap bitirdim. Ağzımdan sular aka aka. Bir yıldır sağlık karnesi ve alman devletinin gönderdiği, sen beceremezsin de ben gene sosyal devletim, ben gine anlatayım bak kızım bu aile broşürlerinden başka bir şey okumamıştım. Okusam da hemen uyudum.
Berliiin nerde buluşuyoruz tabii ki çapulcu barda eventine az önce facebooktan davet edildim.
Ama icabet etmeyeceğim.
Ha bir de, Sardinya'ya gitmeden bir gün önce cüzdanım çalındı. Ya da kayboldu. Her şeyi iptal ettirdim
Uçacağımız akşamın günü de bulundu diye arandı.
Nasıl sevinmiştim o cüzdanın gittiğine. Orta ikiden beri falan herhalde taşıyordum. Babam vermişti. Siyah deri bir cüzdan. Artık yalnızca bazı mahallelerdeki demircilerde vardır. Neticede 70 eurom ve organ bağışı kartım ve bazı şeylerim önce gitti sonra bana döndü.
Şimdi de, ne kadar yatarsam kar.
