26 Eylül 2014, Cuma
saat: 19:44
sanırım depresyonum yakaladı beni paçamdan.
luna'mı kaybettiğimden bu yana çok iyi hallerde değilim. genel olarak bir ters gitme durumundan muzdarip olduğumuzdan mıdır nedir bilmem bir huysuzum, 2006 versiyonuma döndüm gibi.
ama Allahtan yanımda süper sabırlı ultra iyi adam var, artık biliyor ne halt olduğumu da görmüyor.
sabah 4e kadar oturduk haliyle bütün gün işte içim uyudu. aslında dışarı çıkacaktık bugün, 6. yıl sonuçta, ama hava o kadar kötü ki evde oturmaya ikna ettim sonunda. hem belki PS oynarız.
alerjim zaten canımdan bezdirdi. linda'yı göndermek istemiyorum ama sanki göndermezsem hiç iyi olmayacak gibi. alerjinin tek iyi yanı sigara içemiyor olmam oldu. buna sevinmeli mi üzülmeli mi bilmem. rüyalarımda bile sigara içiyorum ama iç desen g. yemez. ağır bir psikolojik savaş veriyorum anlayacağın.
1 ağustos 2015, bütün sıkıntılardan inşallah kurtulacağım tarih. o zamana kadar evdeki eşyaları daha da azaltmak suretiyle ruhumdaki yükleri minimuma indirmeli, kocama hayatı dar etmemeliyim. evet bunu unutmamak için sol bileğime dövme yaptırsam fena olmayacak "kocana hayatı dar etme!"
uzun lafın kısası.
26 eylül 2008 cuma gününün üzerinden 6 yıl geçti. 6 sene önce bu saatlerde bir tek ses için umutsuzca bekliyordum.
6 sene sonra bugün, kapının tıkırtısını bekliyorum.
bunu da unutmamam lazım sanırım.
"taptığın adamla evlisin"
sağ bileğimdekinin altına da bunu yazdırdım mı sanırım adam olurum.
hadi çal kapı.
