27 Eylül 2014, Cumartesi
saat: 15:27
Yaşıyor olmamın benimle bir ilgisi yok. Tamamen beni seven insanlarla ilgili.
Kendi bedenimden varlığımdan o kadar uzaklaştım ki...
Dün Alperene mail attım. Artık her şeyin bitmesini istedim. Anneannem geldi bir ara. Kadın gözlerimden okuyor içimi. Sarıldı. Ağladık.
Alperen cevap yazdı. Beklememi söylemiş. Ömrümün sonuna kadar beklerim yazdım.
Bugün 2 kişiye tarot falı baktım. 20 lira aldım. Onlar da arkadaşlarına söyleyecekler. Bu paraları hemen anneme vericem. Para biriktiricem ikimiz için.
Şubata kadar baya kazanırım. Eğer çok insan memnun kalırsa günde 5 kişiye baksam, 5 saat. 50 lira. Aylık 1500. Hiç dokunmuycam paraya. Atandıktan sonra da devam edicem fal bakmaya.
Faldan para kazanmak beni mutlu etmiyor çünkü bunu insanları mutlu etmek için yapıyorum ben, ama 1 saat az bir süre değil durmadan konuşmak ve yorumlamak için. 10 lira da zaten piyasası 20'den aşağı olmayan bir iş için gayet iyi.
Hayata böyle böyle tutunmaya çalışıyorum.
İnsanı yaşatan da öldüren de bir umut. Ölürsem de bu umut için, yaşarsam da...
