30 Eylül 2014, Salı
saat: 06:11
ölür muyum ki diye bekliyorum geceleri. nefesimi kontrol ediyorum. her bir sonraki nefesi kederle aliyorum. (demek olmemisim)
ölümun garip tarafi olunce olmus olduguma sevinemeyecek olmam ama bunu olumlu buluyorum. hicbir duyguyu tasimamaktan ote bir duyguyu barindiracak bedenimi ve canimi istemiyorum.
umarim kanserden veya trafik kazasiyla veya dusup basimi yararak bir an once olurum.
