02 Ekim 2014, Perşembe
saat: 05:34
o kadar hizli bindim ki bisiklete eve donerken, midem bulandi. hala da bulaniyor. biraz sampanya, biraz dans ve bol bol mide bulantisi.
bisikleti ozledigim kesin, ama sanirim daha cok ozledigim yalnizlikla basbasa kalmak.
eve gelince bir seyler atistirdim, mide bulantisini bastirsin diye. simdilik idare ediyor. ama hala yorgunum, hala garip bir his karnimda. karnimin arkasinda, karnimin ustunde.
eve gelince sana yazasim geldi bir de. uzun zaman oldu yine, boluk porcuk not dusmeye devam. ama artik net olarak biliyorum. eskiden okunsun yorum yapilsin diye yazarken, artik okunmasin, umursanmasin diye yaziyorum. isin ilk kismini facebook tatmin ediyor sagolsun. ihtiyacim onun yerine biraz daha kendimi onemsizlestirecek bir sessizlik. ama kimsenin okuyamayacagi, bir kosede kilitli kalacak bir deftere yazmak degil derdim. derdim herkesin ortasinda, alenen yazmak, ve umursanmamak. kose basindaki dilenci gibi. ama dilenmeyerek. sadece kose basinda olarak.
midem bulanmaya devam ediyor gunce hafiften. aslinfa keyfim de cok kacik degil. bir miktar tatsizlik var elbet, bir miktar sorgulama. iyidir ama o kadari.
