05 Ekim 2014, Pazar
saat: 23:43
Canım eniştemi kaybettik bugün güncem.
Babamın en sevdiği arkadaşı.
teyzemle abimi üzmemek için hep içine attı günce. herşeyi..
çalıştığı işi,borcunu,hastalığını...
herşeyi sakladı...
sevdiklerine yük olmamak isterdi.
istediği gibi de oldu..
ne teyzem,abim ben hastanede günlerce bekledik,
ne öldüğü günde kimse izin almak zorunda kaldı.
ne de kendi acı çekti..
üzgünüz elbet.
ama kurtuldu be günce...
ama ne olursa olsun..
bi tanecik eniştem'di işte..
teyzem ve oğlundan sonra en sevdiği insandım.
bazen kızsamda bende onu çok severdim be günce.
hastanede sabah akşam kapalı bir kapıya bakarak seslendim...
huzurlu uyu eniştecim..
Teyzem bize emanet.
