07 Ekim 2014, Salı
saat: 23:28
anneannem öldü.
27 eylülde.
henüz alışmış değilim yokluğuna.
ama ölüm her gelişinde yokluğu hiçliği hissetirmez mi insana!
böyle oda gibi yapmışlar mezarları, taştan odacıkların içine koyuyorlar soğuk bedeni ve kapatıyorlar üstünü. çiçek filan ekiliyor o sözde toprağın üstüne, gidince kendimizi daha iyi hissedelim die. ya da su döküyoruz da ulaşmıyor bile toprağına.. yine biz kendimizi iyi hissedelim die dualar filan..
oysa hepimizi unutanlar ve bizi unutanlar bile yok olunca ne çiçeği ne suyu? toprak ters yüz olunca toprak denize deniz toprağa dönüşünce ne mezarı ne mermeri?
biz nefes alanlar hep bencilliğimizden
bi bıraksak kendimizi
dyg
