08 Ekim 2014, Çarşamba
saat: 13:17
Bu bayramdan hiçbişey anlamadım..
İlk gün kurban kestik Allah kabul etsin.. bir curcuna zaten telaşı zor..
2. gün dayımlara geçtim derken akşama doğru haber geldi yeğenim ateşlenmiş.. hastaneye koştum yavrumun damar yolunu açamamışlar kan alamamışlar beni görünce nasıl dert yanmaya başladı. omzuma yatırdım bir sakinleştirdim derken tutturdular denememiz lazım diye.. o lanet hastaneyi zaten sevmiyorum ama bu enişte kısmına laf geçmiyor. kocamın kıymetini bir kez daha anladım. sonunda açtılar damaryolunu ama kızkardeşimi aldım dışarı çıkardım. 10 dk sonra takrar çıktım açmışlar. yavrum nasıl ağladı gözyaşları boncuk boncuk aktı. içim ezildi ama güçlü olması gereken biri lazımdı. kızkardeşim mahvoldu zaten sinirleri harap oldu. 1 gece o hastanede geçti. ertesi sabaha kadar ateşi bir düştü bir yükseldi derken okmeydanına sevk etti doktor. devlet hastanelerini pek sevmem ama çocuk kısmını sahiden beğendim. büyük bir ilgi ve alaka var. daha beterleirni görünce haline şükrediosun o da ayrı.. aynı tahlillerden yne burda da istediler. yine başa döndük..
Damar arama işkencesi.. kızkardeşimi yne dışarı çıkardım. bebişle konuşa konuşa kan aldık hemşireyle. yine gözyaşları aktı yavrumun yine sakinleştirme seansı.. eminim saçımda beyazlar çıkmıştır yine.. kendimi bırakmamak için çok uğraştım çok kastım en sonunda dün akşam ben de hastalandım üzüntüden.. neyseki biz büyükler bi şekilde iyileşiyoruz. Allah bebekleri çocukları korusun.. Allah kimseye dermansız dert vermesin.. şimdi iyi kuzum gülücüklere devam..
Sağlık..
