08 Ekim 2014, Çarşamba
saat: 23:26
Kendim üzerine tespitler No.39
Benim niye başka insanlar gibi ilişki yaşayamadığıma kafa yoruyorum. Bulgu: aşırı mükemmeliyetçilik. Salt mükemmeli arıyorum kendim için. Insanları eleştiriyorum sadece. Fakat düzeltmek için hiç birşey yapmıyorum buna karşılık. Yani ben bir insan ile birşeyler yaşamak için beraber olmuyorum sadece eksikliklerini ortaya çıkarmak için görüşüyorum onunla sanki. Nitekim birkaç olumsuz tarafinı görüp onlara kafayı takıyor sonra da onları düşünerek kendimi ondan soğutuyorum. Böyle kaç kişiyi tanıyıp çat diye arkamı dönüp gittim gerçekten sayısını bilemiyorum. Artık bu saçmalığa bir son vermem lazım. Normal bireyler gibi yaşamak istiyorum günlük. Herkes iyi kötü bir ilişki yaşıyor. Bu yaptıklarım yüzünden kaç tane kızı kovaladığımı sayamıyorum artık. Sürekli diken üstünde olumsuzluklar üzerine kurulu, işin kötü tarafını gören bir insan olmayacağım bundan sonra. Yeter bu hastalıklı tavırlar. Sorun bayağı bildigin bende yani işin türkçesi. Bir insanı tanımaya başlayınca onun olumsuz yönlerime kafayı takıp hayatı zindan etmeyeceğim hem kendime hem ona. Yeter biraz sağlıklı ve normal düşünmeliyim. Insanları "insan" gibi değerlendirmeli, "insan" olarak değerlendirme yapmalıyım.
