09 Ekim 2014, Perşembe
saat: 00:48
Hep özlüyor gibiyim.
kişiler farklı farklı..duygular hep aynı.
hangisini istiyorsun diye sorduğum zamansa hiçbirini..
insanları önce kendimden uzaklaştırıyorum, sonra da özlüyorum..
önce bende mükemmeli görüyorlar, sonra eksikleri..
var gücümle kovalıyorum sanki.
bense sadece yalnızlığımı dindirmeye çalışıyorum, çalışacağım.
çünkü kimse kalıcı olmuyor.
masum değilim, kimse masum değil..
ben duyguları seviyorum, yaşadığım anı..insanları değil.
ki bence herkes öyle yapıyor.
'sevmekte bir ana ait değil midir' diyor ya filmin birinde.
her şey bir ana ait. bitince özlüyorsun işte..
kalıcı olsun istiyorsun aslında. senden biri olsun ki çok sev. sevilmeyi beklemeden önce sev.. almadan önce ver. var mı ki böylesi?
24 yaşında yalnızca bir kediyle yaşamayı hayal edebiliyorsam, suçu başkalarında çok da aramamak lazım.
karamsar veya olumsuz yorumlar yapmak istemiyorum gerçekten. o kadar çok şeyi, o kadar çok kişiyi özlüyorum ki.. hep ayrı ayrı yönleri, farklı zamanları..
hayatta böyle bir şey zaten. anı yaşarken, başka bir anı özlersin işte..
sevmiştim be günce ama
eskidendi çok eskiden..
