10 Ekim 2014, Cuma
saat: 01:10
en son bitti demişim sana. Yine yalan söyledim özür dilerim. Bitmedi bitmiyor bitemiyor. Neden diye sorma bende bilmiyorum. Beni ona bağlayan ne inan hiç bi fikrim yok. Aşıkmıyım? bilmiyorum değilim sanırım. Ama olmuyor işte. Saplantı olabilir belki de. Belkide alışkanlık. Belkide... Ne bileyim işte..
hayatım yolunda gitmiyor. Bi belirsizlik içindeyim. Neyim var bilmiyorum. Kahkahalarla gülerken birden hıçkırarak ağlamaya başlıyorum. İçimde ki bu duyguyu anlatmaya kelime bulamıyorum. Kapana kısılmış gibi hissediyorum. Beni anlayan tek bir kişi var onada anlatamıyorum artık. Daha önemli sorunları var hem anlatmayada utanıyorum artık. hep aynı hikaye nesini anlatıyım ki?
birşeyler yapmam lazım. Beni hayatımı kendimi düzene yoluna sokacak bişeyler. Ama o da gelmiyor elimden. Sınav sonucumu bekliyorum. Belki giderim burdan. Uzakta yeni bi hayat kurarsam düzelir belki. O zaman geçmişi bırakabilirim sanırım. Ama 'bişeyi başlatmak ya da bitirmek istiyorsan onu şimdi yapmalısın erteledikce yapamazsın' demişti. Bunu yapmadığım yada yapmaya hala cesaretim olmadığı için mi böyleyim?
güncelerimi okudum. Hepsini. Tek tek. Hepsinde o var. Hayatıma başkası girmiş görüşmemişiz bitti demişim o bu ama hepsinde var. Hayatımın merkezine öyle bi koymuşum ki gitse herşey bitcek. Çok tuaf. Bana 'sen iyi bir insansın sadece o yüzden seviyorum seni hayatımdan gitmeni istemiyorum' diyen bi insanı dünyam yapmışım. Sorun olan hala bundan pişman olmamam hala onu istemem. Herşeye rağmen...
bilmiyorum...ne istedeğimi ne düşündüğümü hiç birseyi bilmiyorum. Eskiden onunla çok mutlu olmasakda birlikte bi hayatımız olsun isterdim. Onun için sadece ben benim içinse sadece onun olduğu. Ama artık bunuda istemiyorum. Çünkü imkansız o cafede ki son konuşmamızdan sonra imkansız. Hala bir olabilceğmize anlaşabilceğmize inanmama gülmüşdü. Böyle bişeye inanmadığını asla olmayacağını gayet iyi açıkladı. Gözlerime bakarak. E şimdi hala neyin kafasını yaşıyosun neden yatağına giriyosun neden hasta olduğunda telaşlanıyosun neden bayramda yalnız diye kıyamıyorsun diceksin. Ne biliyim elimde değil ki.
düşünmüyorum artık. Bi plan yapmıyorum. O an ne olırsa hayat ne getirirse onu yaşıyorum ve bitiyor. Bu da iyi gelmiyor ama elimden gelen bişey yok. Güçsüz hissediyorum kendimi yıkılmış bezmiş. Bazen düşünüyorum kardeşimin daha büyük sıkıntısı acısı varken ben buna üzülüyorum salak gibi diyorum ama olmuyor içimdeki bu sızı acı geçmiyor. Şu sınav bi açıklansın ona göre bişeyler bi düzen kurcam artık.
herneyse iyi olacağım ben güzel bi hayatım olacak hıhı inanıyorum olacak. Olmak zorunda
