|
11 Ekim 2014, Cumartesi
saat: 01:13
şuurunu kaybeden meczubdur kendini kaybeden akıllı zaman ile ölçtüğümüz ömrümüz varsa çocukuluğumuz varsa gençliğimiz varsa ihtiyarlığımız . yaşamanın en anlamlı olduğu an ve yer ... aşağı yukarı kırk yıldır yaşamaktayım gölgesinde bir ağacın ... ete kemiğe bürünen beden geçmiş acı çekmişlik sevincler gülmeler ağlamalar ve sevdiğim dediğim sevgililer en çok güvenmek istediğim yalınayak çocukluk daha dün bindiğim son model araba suriyeli çocuğa verdiğim madeni para hepsi bitiyor da bir merhabalık arkadaşlık kalıyor yanında öyle uzun öye sonsuz belki bir erkeğin en ağır imtihanı babalık... | ||
|
|
||