19 Ekim 2014, Pazar
saat: 23:56
Yanında uyuyacagım.
Nefesimi hızlandıran topuklu fahişelerle işimi bitirip sırtımı döner gibi değil.
Aradığım gibi “şevkatle, huzurla” bu sefer.
Özlediğim uykular.
Ben, omzunun üzerine kafamı koyacağım, sarılmayı bilmeyen kolların bir tek bana sarılacak yine.
Kokun rüyalarımda değil, dibimde olacak.
Sakince nefes alıp gülümseyerek “özledim” deyişini beynime kaydedeceğim, defalarca izlemek için sensiz zamanlarımda.
Rüyamızda pamuk şekerler, pembe uçurtmalar, gökkuşağı olacak.
Uzun zamandır hiç bu kadar güzel uyumamış olmanın huzuruyla başlayacaksın güne.
Hiç bir uyku bu kadar masum olmayacak.
Sadece sarılacağız sabaha kadar. Rüyalarımın gerçekleştiğini görüp kafamı gökyüzüne çevireceğim.
Göz kırpacağım Tanrıya, “teşekkürler” demek için.
