20 Ekim 2014, Pazartesi
saat: 01:24
Sen elinden gelen herşeyi yaparsın ama herşeyi. Yapabileceğin hiç bir şey kalmayıncaya sonuna dek gidrsin. Ama olmaz. Hayat bu ya sen çabaladıkca uğraşdıkca istedikce onu senin elinden alır ya da daha da uzaklaştırır. Mesela içtenlikle atılan güzel bir iyi geceler mesajına sadece sağol cevabı alırsın. Ya da çok istediğin bi hayat bir iş için didinir çabalar durursun. Ama sonuç.. Koca bir boşluk..
belkide şuan yaşadığım şey bu. İçtiğim sigara kadar anlamsız geliyor hayat. Sadece anlık o an o saniye o dakika o derece boş. Belkide tüm bu sıkıntıların bi karşılığı vardır. Boşa değildir bu sıkıntı ve hüzün elbet bi gün güzelliklerde gelir hayatıma. Ama o güzellikler geldiğinde bu kadar umrumda olur mu ya da ben farkeder miyim işte bu tam bir muallak.
Belkide hayat bu dilekleri istekleri bilerek vermiyordur. Ne biliyim hani hep derler ya "eğer hayırlıysa olsun" diye belkide bu dilediklerim benim için iyi değildir. Tek bildiğim depresyon mu her ne zıkkım püsürükse onu dibine kadar yaşadığım. Gün boyu yatakdan çıkmamam ağlama nöbetleri geçirmem ve sürekli uyumam sanırım bunun belirtisi.
İçimden hiç bir şey gelmiyor. Şu an bu halim kendime zarar vermekten başka birşey değil biliyorum. Ama düzeltmek kendimi toplamak bile istemiyorum. Güçsüzüm itiraf ediyorum. Yıkılmam ben güçlüyüm neler atlattım nidaları atmıyorum artık atamıyorum çünkü yalan. Bu hayat karşısında insanlar karşında en kötüsü kendime karşı aciz kaldım. Toparlayamıyorum artık olmuyor. Düzelir belki ne bileyim iyi olur belki sonum...
