20 Ekim 2014, Pazartesi
saat: 23:48
Herkesin derdini dinlemekten kendimi bile unutur oldum..
Niye hep başkaları benim için daha önemli acaba.
Niye kendimi bu kadar değersiz görüyorum..
Niye kendi hayatımı anlatmaya lüzum görmezken insanların hayat detaylarında boguyorum kendımı..
Hiç bilmiyorum.
İçimde benden başka bir ben var..
Hep bi kabul görmeme korkusu yaşıyor.
Sevilmeyi,onaylanmayı bekliyor hep.
Kimsenin katlanamayacagı insanlara katlanıyor..
Ama gel gelelim konu en yakınlarımsa
Onları kırmaya korkmuyorum..
Yani ne yaparsam yapayım gitmeyecek olanlara
Ya da öyle sandıklarıma..
Keşke gercekten insanların ne düşündüğü hiç umrumda olmasaydı..
O zaman hayat, hayat olurdu işte.
