25 Ekim 2014, Cumartesi
saat: 05:02
Bu hayatı yaşıcağımı herkes gibi asla tahmin edemezdim. Tamam belki bişileri ederdim ama bu kadarını da değil!
Tanrım, bu sana ilk kişisel seslenişim. En azından burdan:)
Çok teşekkür ederim, her şey için. Her zerrem, her mutluluğum, yıkıntım, günahlarım için sana çok ama çok teşekkür ederim. Beni benim için hazırladığın için sana minnettarım. Bu ismi almama vesile olduğun, ana hatlarımı çizdiğin için sana hep borçlu kalıcam.
Evet iyi bir kul olamadım! İçimde beni çekiştirip duran yasak tadına bin kere sürdüm ellerimi ve yıkamayı hiç düşünmedim ama inan o zaman bile aklımdaydın (Bu biraz ironik oldu ama öyle). Fikrimde temiz bir detay gibi durdun hep inan.
Seni seviyorum...
