01 Kasım 2014, Cumartesi
saat: 02:45
Aşırı mutsuzum. Aslında aşırı değil daha. Henüz yani. Ciddi ciddi psikolojik bir rahatsızlığım olduğunu düşünüyorum. ( aslında bipolar yazmıştım oraya ama detayını bilmediğim için sildim) Gün içinde çok eğlenceliyim özellikle insanların yanında. Ama tek başına olduğum zaman modum çok değişiyor. 2-3 ayda bir hiç birşeyden zevk almaz, mutsuz huysuz bie insan oluyorum. Hersey anlamsızlaşıyor. Hiç kimseye tahammülüm kalmıyor. Hayatın yaşamanın hiç bir sebebi kalmıyor. Herşey çok boş ve yavan geliyor aynı şimdi olduğu gibi.
Yaşadığım hayattan hiç mutlu değilim şu an. Sanki ölüyorum. Boş bir sürecin içine girmişim gibi her sabah okula gelip her akşam eve gidiyorum. Çevremdeki çoğu insan evli veya evlilik muhabbeti yapıyor. Bu ülke korkunç bir yer. Özgürce gezip hareket edemiyorsun. Yapacak hiç birşey yok. Avrupa'ya taşınmayı düşünüyorum ciddi ciddi. Doktorada bir sene Avrupa'da kalmak şu an beni ayakta tutan şey. Belki de gittiğim zaman bir yerden iş teklifi alıp yerleşirim...
Insanların nasıl uyuşturucu bağımlılığına bulaştığını çok çok iyi anlıyorum bu dönemde. Yo hiç birşeye bulaşmadım henüz. Ama ciddi ciddi birşeylere bulaşmak istiyorum resmen. Çekilmez olmaya başladı iyice hayat. Memur gibi ölüyoruz!
Sırf toplumsal normlara uyup DEVLET ELIYLE SEVIŞMEK için evlenmicem amk!
Türkiye'de yaşıyorum. 25 yaşımı doldurmak üzereyim. Çok mutsuzum.
Lütfen dünyaya gök taşı düşsün. Yaşamamın hiç bir anlamı yok.
