01 Kasım 2014, Cumartesi
saat: 11:27
Önceki sevgilim en sevdigin huyum ne diye sordugumda , çabuk inanman demişti. Şimdiki sevgilime en sevmediğin huyum ne diye sorsam eminim şüpheciliğin der. Hayat insanı bir senede nasıl bu kadar farklılastırır. Ben eskiden kendim gibi görmediğim insanlarla samimi olamazdım. Benim gibiler ve başkaları vardı. Şimdi bakıyorum da ben bile kendıme yabancıyım artık. O yüzden sen sen ol kimseyi yadırgama. Çünkü neden öyle oldugu konusunda hiçbir fikrin yok.. Şüphe insanı kemiren bişey.. Bu iş böyle nasıl devam edicek?
