03 Kasım 2014, Pazartesi
saat: 00:02
bugün kar yağdı.
ilk defa yolda yürürken üzerime kar yağıyordu.
soğuktu, bir an önce sıcak bir yere kendimi atmak istedim.
insan birazcık küçük şeylerden mutlu olmalı değil mi? yok bende öyle şeyler.hayatımın tadı kaçtı sanki.
günaşırı nöbet yoruyor. eve gelip akşama kadar uyuyorum. yeme düzenimi hiç sorma. iyice zayıfladım zaten. canım hiçbir şey yapmak istemiyor.çok tembel hissediyorum kendimi.
bir adaptasyon süreci geçiriyorum sanırım. hayatımda bir dönem kapandı yeni bir dönem açılıyor.üniversite o kadar uzundu ki (aynı zamanda çok kısa) öncesi hiç yoktu sanki, sonrası da hiç gelmeyecek gibiydi. şuan araftayım. önüme bakmaya gücüm yok. arkam çoktan arkada kalmış.aldığım kararların saçmalığını hiç sorma. içim çok huzursuz. belki de ''genel bir tecrübesizlik sorunu'' yaşıyorum.
salı günü ankaraya gideceğim kayıt için. ev falan bakıcaz işte.
bütün gün uyuyunca uykum da gelmiyor. bari biraz dizi izleyeyim. internet de sınırlı. burada her şey sınırlı zaten. kısıtlı.
