04 Kasım 2014, Salı
saat: 20:44
insanlar hayatı otomatiğe bağlamış artık...muhabbet edemez oldum, sıkılıyorum artık birileriyle muhabbet ederken, düşünmüyor sadece bildiği kalıpları tekrar edip duruyorlar...aynı espriler, aynı konular...yalandan güle güle ota boka sırıtır oldum...
gece yarısı dışarı çıkıp yürümek çok zevkliymiş be...sessizlik iyi geliyor, etrafta biryerlere yetişmeye çalışan, alışveriş telaşı içinde bir mağazadan diğer mağazaya giren insanlar yada trafiğe takılmış arabaların korna sesleri yok...
bazen 'yav he tamam sensin' diyesim geliyor...
benim otantik insanları çevremde toplamamdan dolayımıdr nedir yada herkes bu aralar öylemi bilinmez empati yoksunu insan dolu etraf...birileri öldüğünde 's.ktir et keko zaten hepsi' ya da 'doğal seçilim', 'biz rahatız boşver' gibi cümleler kuruyorlar...ki bence bunlar hayatlarında kimseyi kaybetmemişler...sevdiğin insanı bir daha görememenin ne demek olduğunu bilmiyorlar, umarım uzun bir sürede öğrenmezler.
