06 Kasım 2014, Perşembe
saat: 17:09
Geçen sene bu vakitler sevdiceğimle minik minik flört ediyorduk. Şimdiler de ise seneye bu zamanlar bir evlat sahibi olabilir miyiz onu konuşuyoruz. Bundan bir beş sene önce birileri bana şu an yaşadıklarımı yaşayacağımı söylese inanır mıydım , tabi ki hayır. Neden inanayım ? Tahmin bile edemezdim. Hala bile evlendiğime inanamıyorum. Koskoca 2 ay 6 günü devirdim.
Çok seviyorum günce. Eşimi gerçekten çok seviyorum. Bazen çok kızıyorum, çok üzülüyorum , ağlıyorum ama çok seviyorum. Çünkü o çok iyi biri. Kalbi şefkatli. Merhametli. Dilinin ayarını bazen kaçırıyor ama iyi. Kimse için kötülük düşünmüyor.En çokta o huyunu seviyorum. Onun o iyiliğine daha çok aşığım. Hep dua ediyorum. Allah ım bu durumu hiç bozmasın. Ağzımızın tadı hiç bozulmasın. Kalbimize kin nefret kötülük bulaşmasın. Az paramız olsun, evimiz kira olsun, arabamız olmasın ama huzurumuz hep olsun. Sağlığımız eksilmesin. Az bulup az yiyelim ama hep gülelim istiyorum.
Bu aralar iyi değilim ama günce. Alışma sürecim çok zorlayıcı geçiyor. Sanırım bir destek alacağım. Diğer türlü atlatmam çok mümkün değilmiş gibi. Başaramıyorum çünkü. Atlatamıyorum. Alışamıyorum.
Neyse.
akşama yakın bir arkadaşıma davetliyim.
Kocişimle ona gideceğiz.
Bir an önce hafta sonu gelsin istiyorum.
Gözümdeki arpacık hala geçmedi.
görüşürüz canım günce.
